13 Φεβ 2014

"A rose for love and a book forever"

ή ο Άγιος Βαλεντίνος της Βαρκελώνης

   Οι κάτοικοι της Βαρκελώνης θα χρειαστεί να περιμένουν λίγο ακόμα για να γιορτάσουν τον έρωτα. Στην Καταλονία, η ανταλλαγή δώρων για τους enamorados γίνεται παραδοσιακά στις 23 Απριλίου, στη γιορτή του Αγίου Γεωργίου. Από τα μεσαιωνικά ακόμα χρόνια συνηθιζόταν σαν δώρο τα τριαντάφυλλα τη συγκεκριμένη μέρα, ένας δαιμόνιος βιβλιοπώλης όμως σκέφτηκε το 1923 να τη συνδέσει και με το βιβλίο, ως κοινή επέτειο για το θάνατο των Μιγκέλ Θερβάντες και Ουίλιαμ Σαίξπηρ στις 23 Απριλίου του 1616. Η νέα πρακτική καθιερώθηκε και η παράδοση προσαρμόστηκε. Από τότε οι γυναίκες συνέχισαν να δέχονται τριαντάφυλλα ως δώρο, αλλά προς τους άντρες το δώρο που θα συμβόλιζε την αγάπη έμελλε να γίνει το βιβλίο.




















Η  παράδοση έχει διατηρηθεί ως τις μέρες μας ελαφρά προσαρμοσμένη, αφού πλέον δεν έχει τόση σημασία ποιος θα δωρίσει σε ποιον το βιβλίο ή το τριαντάφυλλο. Επίσης αποδέκτες δεν είναι πλέον μόνο η ανά την Βαρκελώνη ερωτευμένοι αλλά και αγαπημένα πρόσωπα, ακόμα και συνάδελφοι. Το μότο της ημέρας είναι: 

"Ένα τριαντάφυλλο για την αγάπη και ένα βιβλίο για πάντα". 


Η διάσημη πολυσύχναστη La Rambla την ημέρα του Αγίου Γεωργίου (αλλιώς El dia de la Rosa ή El dia del Libre) σφύζει από κίνηση, με επιβλητική την παρουσία τόσο των ανθοπωλών όσο και των πάγκων με βιβλία.


   














Όπως και σε πολλές χώρες την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, συγκεκριμένοι εμπορικοί κλάδοι ευνοούνται ιδιαιτέρως. Δεν είναι όμως ωραία που στη Βαρκελώνη, μαζί με τέσσερα εκατομμύρια τριαντάφυλλα που πωλούνται, αλλάζουν χέρια και 800.000 βιβλία;



Η χρήσιμη πληροφορία της ημέρας:
Η Καταλονία εξήγαγε την παράδοση ανταλλαγής τριαντάφυλλων-βιβλίων στον υπόλοιπο κόσμο και από το 1995 η UNESCO κήρυξε την 23η Απριλίου ως Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου.

Πληροφορίες, χρονολογίες και αριθμοί αντλήθηκαν από τη λατρεμένη Wikipedia.

2 Φεβ 2014

10 αγαπημένοι λογοτεχνικοί χαρακτήρες*


1. Η Λούκα στον Υπνοβάτη της Μαργαρίτας Καραπάνου, γιατί ακολουθεί τη σκοτεινή της παρόρμηση με κίνδυνο να αυτοκαταστραφεί, αλλά χωρίς φόβο.



2. Η Κλειώ στο Σπίτι του Ύπνου του Τζόναθαν Κόου, ιδιαίτερα στην περίοδο της νεότητάς της.



3.  Ο Μισέλ Μαρινί στη Λέσχη των Αθεράπευτα Αισιόδοξων του Ζαν Μισέλ Γκενασιά, που καταβρόχθιζε τα βιβλία ακόμα και περπατώντας στο δρόμο και κατάφερε παρά το νεαρό της ηλικίας του να εισχωρήσει στη λέσχη.



4. Ο Φάνσοου στο Κλειδωμένο Δωμάτιο του Πολ Όστερ, γιατί αρνείται να χωρέσει κάτω από ταμπέλες.




5. Ο αντικέρ Θέσαρ στον Πίνακα της Φλάνδρας του Αρτούρο Πέρεθ Ρεβέρτε, στην τελευταία του "παράσταση".



6. Ο Σπύρος Μαλταμπές στη Μικρά Αγγλία της Ιωάννας Καρυστιάνη, γιατί θέλει να πληρώσει το τίμημα.




7. Η Μαριάννε, στα Δαιμόνια του Άντριου Ντέιβιντσον, που τα καταφέρνει να είναι ταυτόχρονα τόσο γήινη και τόσο ιδιαίτερη.







8. Ο Τόρου Βατανάμπε στο Νορβηγικό Δάσος του Χαρούκι Μουρακάμι, για τον τρόπο που βιώνει τη νιότη του.




9. Η Μπεατρίς στις Νεράιδες του Μαν του Αύγουστου Κορτώ, γιατί με έκανε να γελάσω πολύ, κυρίως στις κρίσεις ευσυνειδησίας που πάθαινε.





10. Ο Χίθκλιφ στα Ανεμοδαρμένα Ύψη της Έμιλι Μπροντέ, που αν και φερόταν ωσάν καθίκι στη δύστυχη Κάθριν, δεν κατάφερα να τον αντιπαθήσω, ίσα-ίσα με είχε γοητεύσει η σκοτεινή του φύση.



*Η αφορμή γι' αυτή την ανάρτηση ήταν η πρόσκληση του blog Διαβάζοντας στους αναγνώστες του να φτιάξουν τη δική τους ο καθένας λίστα των 10 πιο αγαπημένων λογοτεχνικών τους ηρώων.